Ήταν πριν από 4 δις χρόνια περίπου, όταν το κλίμα στην γη άρχισε να διαμορφώνεται ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει την εμφάνιση της ζωής. Υπήρχε άφθονο νερό, η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή γεμάτη υδρατμούς.

Συνθήκες δηλαδή που θα έκαναν τους επιστήμονες του σήμερα να στρέφουν όλη τους την περιέργεια σ’ αυτόν τον πλανήτη. Πιθανόν να στέλναμε μη επανδρομένα διαστημόπλοια για εξερεύνηση και αν μας επέτρεπε η τεχνολογία και επανδρομένα.

Έτσι λοιπόν και τότε, πριν από 4 δις χρόνια, σε έναν άλλο γαλαξία ή πιθανόν στο δικό μας, σε ένα άλλο ηλιακό σύστημα, εξωγήινοι επιστήμονες σκανάροντας το σύμπαν, έπεσαν στον δικό μας πλανήτη. Τους κίνησε την περιέργεια.

Έχοντας την τεχνολογία διαστημικών ταξιδιών με ταχύτητα μεγαλύτερη της ταχύτητας του φωτός, που τους επέτρεπε να πραγματοποιούν ταξίδια σε πολύ μικρό χρόνο, διανύοντας αποστάσεις που δεν χοράει ο νους μας, στέλνουν μια αποστολή στην Γη.
Μια αποστολή που θα τους έδινε τα απαραίτητα στοιχεία, για να μπορέσουν να φτιάξουν μια καινούργια αποικία.

Φτάνουν λοιπόν αυτοί οι εωγήινοι στην Γη. Η αποστολή τους κράτησε αρκετή ώρα, ωστέ να μπορέσουν να συλλέξουν όλες τις πληροφορίες. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι κάποια στιγμή έπρεπε να κανουν και την «ανάγκη» τους. Παρ’ολες τις προειδοποιήσεις του αρχηγού της αποστολής, ένας δεν τήρησε την εντολή και σε μια στιγμή απόγνωσης, με πρόσχημα «κατί ειδα, περιμένετε έρχομαι, απομακρύνθηκε και αφόδευσε πίσω απο τους βράχους μιας παραλίας, νομίζοντας ότι το κύμα θα κάνει την δουλεία του και θα κρύψει τα «στοιχεία τους εγκλήματος».

Οι κουράδες του εξωγήινου περιείχαν τα βακτηρίδια, που βρήκαν το πρόσφορο έδαφος, της νέας ακόμα Γης, να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν.

Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε η εξελίξη….και έτσι φτάνουμε στην εποχή μας, στον σημερινό άνθρωπο…

Βέβαια…οι εξωγήινοι ξαναεπέστρεψαν στην Γη αρκετές φορές. Παρακολουθόντας την εξέλιξη του «τεχνικού λάθους» έμεινα άφωνοι από την πικοιλία των μορφών ζωής και το άφησαν στην τύχη του.
Έτσι και στην αρχαία Αίγυπτο, όταν ο άνθρωπος ήταν πλέον αρκετά ανεπτυγμένος διανοητικά, του αποκάλυψαν το μυστήριο της ζωής. Όχι όλη την αλήθεια…αλλά την μισή. Έπρεπε να κρύψουν την «αδυναμία» της θεωρίας, τι θα μας έλεγαν δηλαδή… «Ουπς καταλάθος παιδιά»?

Επινόησαν την ωραία ιστορία του ενός και μοναδικού «δημιουργού», αληθεύει εν μέρη, και μας άφησαν να πιστεύουμε σ’ αυτήν για τόσα χρόνια, γελώντας με την αφέλεια μας….

Συμπεράσματα δικά σας.

PS. Αν δεν σας αρέσει η ιστορία μου, να φτιάξετε δική σας θρησκεία.