60ωρο Ήπειρος

60ωρο Ήπειρος

  • Written by 

Προσωπικό στοίχημα ήταν ένα….72-ωρο.
Ήταν ένα ταξίδι χωρίς ιδιαίτερο σχεδιασμό. εξάλλου σκοπός είναι να γεμίζεις τα μάτια σου με εικόνες , το μυαλό σου με μυρωδιές.
Αγαπημένο δένδρο το πλατάνι.

Αγαπημένη φράση …όλα είναι δρόμος



Αφού έπαιξε σε αρχείο audio άλλη μια φορά ο «προσκυνητής» Του Ιωαννίδη….

 

«προσκυνητής» Του Ιωαννίδη…

Τα βουνά περνάω
και τις θάλασσες περνώ
Κάποιον αγαπάω
Δυο ευχές κρατάω
και δυο τάματα κρατώ
Περπατώ και πάω

Στα πουλιά μιλάω
και στα δέντρα τραγουδώ
Κάποιον αγαπάω
Κι οταν τραγουδάω
προσευχές παραμιλώ
περπατώ και πάω

Κάποιος είπε πως ο δρόμος
είναι η φλέβα της φωτιάς
ψυχή μου πάντα να κυλάς
Κάποιος είπε πως ταξίδι
είναι μόνο η προσευχή
καρδιά μου να'σαι ζωντανή.

Μετά τι άλλο να έλεγα εγώ?
Βγαίνω στο μεγάλο τον απέραντο δρόμο και προσπαθώ να φανταστώ πως δείχνει η ζωή «upside down»…..

Πειραιάς / Κόρινθος / Αντίρριο / Μεσολόγγι / Αγρίνιο / Αμφιλοχία / Άρτα / Ιωάννινα / Μέτσοβο / Λίμνη Αώου / Βίκος / Παπιγκο / Κόνιτσα / Νεστόριο / Καστοριά / Γρεβενά / Καλαμπάκα / Δομοκός / Άμφισσα / Δελφοί / Λεβαδιά / Θήβα/

200 φωτογραφίες 1730 km  60  ώρες.

voreiaellada

Το αρχικό σκεπτικό ήταν 72 - ωρο και λίγο πιο βορειότεροι προορισμοί.
Αλλά, έγινε σαφές από την πρώτη στιγμή καθώς η μια στάση διαδεχόταν την άλλη, το ένα μέρος πιο όμορφο από το άλλο και η μια φωτογραφία πιο δελεαστική από την προηγούμενη, μαζί με την βροχή που ήταν συνέχεια 10 km πίσω μου, ότι δεν θα προλάβαινα.

Μεσολόγγι.

123

Πάνε 13 χρόνια από τότε που ήμουν εκεί.
Δεν ξέρω να σου πω τι ακριβώς άλλαξε.
Το σίγουρο είναι ότι άλλαξαν τα μάτια με τα οποία αντίκριζα τον κόσμο.
Μετά από αυτό δεν έχω να αξιολογήσω τίποτα.
Το μόνο που με πειράζει είναι οι παράγκες πάνω στην λιμνοθάλασσα
Που ο δήμος εδώ και πολλά χρόνια απομάκρυνε για να βελτιώσει την αισθητική της πόλης.

Εγώ την συμπαθούσα τρελά εκείνη την slamdog συνοικία και είχα πετύχει τα πλέον απίθανα χρώματα καθώς ο Ήλιος χανόταν πίσω από τα σύννεφα στο σημείο του ορίζοντα που πια το αδύναμο βλέμμα δεν ξεχωρίζει που τελειώνει το νερό και που αρχίζει ο αέρας.

Συμπέρασμα 1.
Μια εποχή ήταν όλα.

Η Ιωνία οδός είναι ένα ακόμα επίτευγμα του τεχνοκρατικής σύγχρονης πραγματικότητας.
Το κομμάτι της παρακαμπτήριου που απλά σε βάζει στον απρόσωπο αυτοκινητόδρομο
Έξω από το Αγρίνιο, η χαρά του νταλικέρη, η απόγνωση του μοτοσικλετιστή.
Αμφιλοχία, καλά κρυμμένη μέσα στον Αμβρακικό  κόλπο.
Καθοδικό στροφιλίκι και περνώντας από μέσα της, σου έρχεται στο μυαλό εκείνο το
…κοκοτοτράγουδο  και το ηλίθιο ανέκδοτο με τον λοχία …που δεν νομίζω ότι αξίζει να το συγχέεις με την  σύγχρονη πραγματικότητα.
Ευτυχώς σε μερικά χρόνια οι άνθρωποι θα πρέπει να ψάξουν σε tera bite mp3 ήχων για να το ανακαλύψουν, και σιγά μην το βρουν…..

Ανοδική έξοδος.
Το Μενίδι έκτος από ….δεν θα πω τίποτα.

Κάτι θα πω… εκτός από το Μενίδι στην Αττική που έγινε διάσημο από την ταινία «Από την άκρη της πόλης» του Γιάνναρη… εδώ υπάρχει και το Μενίδι με μια ….διόλου ευκαταφρόνητη παράλια…

456

Φιλιππιάδα και στάση στον Αι Γιώργη με το εκτροφείο πέστροφας και την τεχνίτη λίμνη.

789

Δεν μπορώ να πιστέψω... πλατάνια… δεν χορταίνω πλατάνια…

Ιωάννινα

101112

Μια παρέα BMW ελληνάκια έβγαιναν από την πόλη…
Στον φιλικό χαιρετισμό ήρθα αντιμέτωπος με τα μοτοσυκλετικά παπαράκια τους.

-παιδιά ένα στυλό!!!! Να σας γράψω τώρα που χωράτε.

Η πανέμορφη πόλη των Ιωαννίνων, η λίμνη, η κυρά φροσύνη, τα τοίχοι, το ιτς καλέ, η εσωτερική ακρόπολη, τα σοκάκια….

Δυο λόγια για την Εγνατία οδό.
Το gps μου. ο περιπτεράς
-πως μπορώ να βγω από εδώ..για Μέτσοβο?
- δεν ξέρω δε φιλέ. Δεν είμαι από εδώ είμαι από Αθήνα, μην κοιτάς τώρα που έμπλεξα στα Γιάννενα και…
Ήταν το πολύ 18…
-τι λες τώρα ρε σειρά …και σε έφεραν εδώ πάνω ...στα σύνορα? Εσύ έπρεπε να βαράς sub τώρα σε κάνα μπαράκι στη Βούλα…

Δεύτερη προσπάθεια… βενζινάς
-θα πας δεξιά, στις πινακίδες που λένε προς Γρεβενά…
-όχι από την Εγνατία…
-…..
-από τον παλιό.
-…..κάτσε τώρα γιατί δεν θυμάμαι. και γιατί από τον παλιό? Αφού είναι πιο γρήγορα από την εγ…
-γιατί είναι όμορφα!

Και δεν ήταν όμορφα …ήταν μαγευτικά.

131415

Ορεινό στροφιλίκι …η χαρά του στρίφτη σε καταστάσεις spor touring.
Και αυτό γιατί είχα την εντύπωση ότι κάποιος είχε επιμελώς προσπαθήσει να καταστρέψει τον έτσι και αλλιώς κακοσυντηριμένο δρόμο.
Σε κλειστά σημεία υπήρχε ψιλή άμμος και πέτρες που η βροχή είχε κατεβάσει, ενώ η οικοδομική άμμος είχε μοιραστεί με ευλάβεια από τα φορτηγά της κοινοπραξίας στα πιο κρίσιμα σημεία.

Σα να σε εξωθούσε σε αυτή την φρενίτιδα …την Εγνατία…
Σε αυτή την παλιά διαδρομή ήμουν ολομόναχος.
Σαν κανένας να μην θυμόταν ότι αυτός ο δρόμος υπήρχε.
Η διαδρομή ήταν κάτω , στο πλάι και πάνω από την νέα οδό.

Πιο πριν
Στην Άρτα στο γυοφυρ’ στο διπλανό τραπέζι μια παρέα συζητούσε.
-ναι ρε! Εγνατία! Τελεία! Τούνελ- γέφυρα, τούνελ-γέφυρα  τούνελ….

Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων, σκέφτηκα.
Technology victims!

Πίσω στο θέμα.
Τι σκέπτεσαι όταν ακούς την λέξη Μέτσοβο?
Χιονοδρομικό… ε… τι άλλο….
Ξεχνά τις ερωτιάρικες χειμερινές διακοπές με εκείνο το ζευγαράκι που φιλιόταν σε εκείνη την φωτογραφία σε ένα χιονισμένο σοκάκι.
-πες μου αλήθεια μωρό μου! Έχεις ξανάρθει ποτέ με κανέναν άλλον εδώ?
-ζουζουνάκι μου …πρώτη φορά.

Το counter έγραφε τουλάχιστο 3.

Χέστικα στο γέλιο αναλογιζόμενος πόσες φορές πληρώνουμε αμαρτίες άλλων.
-από πού έρχεστε ?
-από Πειραιά.
-από Γιάννενα ε?... Εγνατία και…
-ΟΧΙ Εγνατία. Τον παλιό!
-γιατί?
-γιατί είναι όμορφα!
Λύσσα κακιά με την Εγνατία σας!

161718

Το ίδιο βράδυ υπήρχε πολύ κίνηση. Δεν μπορεί τέτοια μέρα τέτοια ώρα.
Ήταν στημένες οι ντουντούκες….
Θα μιλήσει ο τάδε για τις εκλογές…
Δεν υπήρχε χώρος για κάτι τέτοιο στην ψυχολογία μου… βόλτα στα σοκάκια και απομάκρυνση.
Τρία Africa με αυστριακές πινακίδες ήταν παρκαρισμένα σε έναν άλλο ξενώνα!
Αργά το βράδυ όλα είχαν ισορροπήσει.
Ισυχιααααααααααααααα.

Το άλλο πρωί

Τεχνίτη αλπική λίμνη Αώου…..

 1920212224252627

Δεν έχω λόγια. ίσως η ομορφότερη παραλίμνια διαδρομή.

Μια παρέα από διαφορετικές μηχανές με προσπερνά καθώς έχω σταματήσει για φώτο.

Με χαιρετούν και οι 12 ενώ ο πρώτος και ο τελευταίος φέρουν γαλλική  σημαία.
Μετά θυμήθηκα πάλι τα μαλακισμενάκια με τις BMW στα Γιάννενα.

Λίγο πιο κάτω έξω από το χιονοδρομικό του Μετσόβου άλλη μια παρέα με γερμανικές πινακίδες έχει σταματήσει.
Είχαν και BMW. Με χαιρέτησαν όλοι.
Να μην λέμε πάλι τα ίδια ε?


Γιάννενα και Βίκο , μεγάλο και μικρό Παπιγκο.
Στα πόδια των θεόρατων πύργων των πέτρινων γιγάντων  της αστρακας, το Παπιγκο, απολαμβάνει την ηρεμία και προστασία που προσφέρει ο εθνικός δρυμός.
Στην διαρκή πάλη τους μέσα στο χρόνο, το νερό νικά πάντα την πετρά. Ο Βίκος, έσκαψε στα ασβεστολιθικά πετρώματα της Τύμφης το φαράγγι που μαζί με τις απολήξεις του (φαράγγι άνω Βίκου και Βοϊδομάτη) ξεπερνά τα 35 km με βάθος από 600 έως 1200 μέτρα.

Το πραγματικά ορεινό στροφιλίκι στη φώτο , είναι που θα ανέβουμε για να φτάσουμε στο Παπιγκο.
Είναι ο δρόμος που συνδέει το χωρίο με τον υπόλοιπο κόσμο και διασχίζει τον πυρήνα του εθνικού δρυμού στο μοναδικό σημείο οπού ο Βοϊδομάτης το επιτρέπει, εκεί όπου ο ποταμός χάνει για λίγο την άγρια φυσιογνωμία του καθώς βγαίνει από το γιγάντιο αυλάκι της κυρίας χαράδρας και προτού στραφεί προς τον κάμπο της Κόνιτσας…

Δεν θέλω να θυμηθώ πριν πόσα χρόνια ήμουν ξανά εκεί.
Τα βουνά τρόμαξαν να με γνωρίσουν πίσω από την φόρμα και το κράνος.
Έμοιαζαν τόσο αγέραστα. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Ο Βοϊδομάτης ήταν εκεί. Θυμάμαι την τελευταία φορά που είχαμε συναντηθεί….
Δεν θα ήταν ποτέ ξανά το ίδιο χωρίς την ΑΣΤΑΡΤΗ να βουτά τα ποδαράκια της στην όχθη……………………………………………………………………………………………………………………….

Φεύγοντας και αναλογιζόμενος την αόρατη απειλή της Εγνατίας….

Θυμάμαι ένα άρθρο στο περιοδικό «Γαιόραμα / Experiment»
Το 1998. Αντιγράφω:

….σύντομα η νέα Εγνατία θα φέρει κάθε χρόνο χιλιάδες αυτοκίνητα σε απόσταση αναπνοής από το πολύτιμο αυτό φυσικό μας κεφάλαιο. Θα κάνει την περιοχή πολύ πιο προσιτή σε χιλιάδες επισκέπτες που αγαπούν την φύση, αλλά και άλλους που δεν διστάζουν να την καταστρέψουν.
Θα συνεχίσουμε λοιπόν να αδιαφορούμε μέχρι να χάσουμε οριστικά τη φυσική μας κληρονομία?
Ας θυμηθούμε τα λόγια του αμερικανού πρόεδρου  Ρούζβελτ «άφησε το όπως είναι, δεν μπορείς να το βελτιώσεις ούτε στο ελάχιστο. Ο χρόνος το σμίλεψε και ο άνθρωπος μόνο να το χαλάσει μπορεί»…

Προσωπική στενοχώρια, η μη επίσκεψη μου στην Δρακολίμνη.

 28293031323334353637383940

Δρόμος για την Κόνιτσα. Το σήμα κατατεθέν: το παλαιό γεφύρι και κοπάδια  πρόβατα να περνούν κάτω και πάνω από αυτό.
Η θεά από την κορυφή του ….μαγική.

41

 

Και όλα είναι δρόμος.
Δρόμος προς την Καστοριά.
Στην παραποτάμια διαδρομή πέφτει το ερώτημα.
Νεστόριο?
Φυσικά!


Απίστευτο! Ορεινή ανηφορική και κατηφορική διαδρομή στους λόφους με τα ρομπόλα που επιβιώνουν ακόμα και σε απότομους γκρεμούς, συχνά παραμορφωμένα από την μανία των κεραυνών και του ανέμου….

Νεστόριο.

Στην κορυφή του λόφου επάνω ακριβώς από τον ποταμό, μέρος πολύ γνωστό πια για τα …river party .
Σήμερα όμως μαζί με το ψιλόβροχο δεν συναντούσες ψύχη…

4243

44

Καστοριά.

Την ηρεμία της λίμνης διατάρασσε μόνο η βροχή που είχα στις αποσκευές μου.
Ο κόσμος στα καφέ φαινόταν να εκνευρίζεται από το σκηνικό.
Όποτε ομοϊδεάτες στο θέμα βροχή βρήκα μόνο τις πάπιες και τους πελεκάνους που δεν έδειχναν να τους πολυενδιαφέρει…

4647

Τηλέφωνο στο Λύκο!
-πόσο πιστεύεις ότι χρειάζεται για να κατέβω από Καστοριά Μετέωρα?
-μιάμιση ώρα.
-έχεις δωμάτιο?
…..
Δεν είχα καταλάβει ότι όλα αυτά τα απαντούσε στο τηλέφωνο ενώ κοιμόταν….
Με την βροχή αγκαζέ ξεκίνησα για Γρεβενά.

Ρώτησα για άλλη μια φορά το gps (φορτηγατζής της εθνικής)
-κοίτα θα μπεις Εγνατία …θα βγεις… ξαναμπείς…
-από τον παλιό?.....άντε πάλι.

Αλλά πρέπει να πω την αλήθεια.

Το σκοτάδι ερχόταν και έπρεπε να βελτιώσω τους χρόνους μου.
Έτσι έκλεψα!
Ναι μπήκα στην Εγνατία μέχρι τα Γρεβενά!
Αυτό μου έδωσε χρόνο αλλά μου στέρησε 2 παύλες από το ρεζερβουάρ και ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό ελαστικού.
Σκέφτηκα τι θα πάθαιναν τα λάστιχα ,αν πάρεις την Εγνατία από Ηγουμενίτσα και βγεις Έβρο?

Γρεβενά – Καλαμπάκα!

4748

Η απόλυτη οδηγική απόλαυση για μηχανή !
Να στριβεί το μπροστά και του πίσω να μην δίνει.

Ο Λύκος φυσικά δεν με περίμενε γιατί νόμιζε ότι η τηλεφωνική συζήτηση ήταν στο όνειρο του.
-δεν πιστεύω να σε κρατάω εγώ εδώ?
-όχι ρε Ψηλέ . εγώ έτσι και αλλιώς μέχρι τη 1 εδώ είμαι.

Πήγε 4!
Ήδη είχαν αρχίσει να τσαμπουκαλεύοντε τα αηδόνια γιατί μονοπωλούσαμε την βαβούρα κάτω από τον νυχτερινό ουρανό της Καλαμπάκας, που από το σημείο που καθόμουν… νόμιζα ότι στηριζόταν επάνω τα μετέωρα…

Ευχαριστώ Δημήτρη…..

Πρωί καφέ και δρόμο.

Δομοκός.

Βρέθηκα ανάμεσα σε μια παρέα αυστριακών που οδηγούσαν συντηρητικά ενώ ένα KTM ήταν ο αρχηγός.
Δεν νομίζω να έκανα καλή εντύπωση προσπερνώντας από τις εξωτερικές.
Αλλά ο χρόνος εξέπνεε και έπρεπε να είμαι ήδη μακρύτερα.
Σε αντίθεση με την ευχάριστη ορεινή ψυχρά ο κάμπος έβραζε!
Από εκεί και περά δεν με πολύ πείραζε.
Άμφισσα Δελφοί πάλαια εθνική . το μυαλό ήταν κολλημένο αλλού!

Έφτασα οριακά στον χρόνο μου.
Που ήμουν και που είμαι.
Οκ .


Πότε είναι το επόμενο είπαμε?
Ένα μεγάλο ευχαριστώ …και μια μεγάλη αγάπη…

lovenkd

 


 

Rate this item
(5 votes)
Dereki

Motorcycle: YAMAHA TDM 900

On biker.anywherelse

Website: www.anywherelse.com

back to top

On the Road Articles

World